چه غمگینم در این شب های یلدا

شب یلدا، کنار ساحل و موج

به یادت گریه کردم ماه زیبا

برخیز که غیر از تو مرا دادرسی نیست

گویی همه خوابند ، کسی را به کسی نیست

 آزادی و پرواز از آن خاک به این خاک

جز رنج سفر از قفسی تا قفسی نیست

 این قافله از قافله سالار خراب است

اینجا خبر از پیش رو و باز پسی نیست

 تا آئینه رفتم که بگیرم خبر از خویش

دیدم که در آن آئینه هم جز تو کسی نیست

 من در پی خویشم ، به تو بر می خورم اما

آن سان شده ام گم که به من دسترسی نیست

 آن کهنه درختم که تنم زخمی برف است

حیثیت این باغ منم ، خار و خسی نیست

 امروز که محتاج توام ، جای تو خالیست

فردا که می آیی به سراغم نفسی نیست

 در عشق خوشا مرگ که این بودن ناب است

وقتی همه ی بودن ما جز هوسی نیست

ه.ا.سایه

خیلی دلم واستون تنگ شده بود امیدوارم که سال جدید ۱۳۹۱ سال شما عزیزان باشه و یکی از پر برکات ترین و بهترین روزهای عمرتون رو در این سال خوب سپری کنید.

سال ۱۳۹۰ که سال خوبی نبود از خیلی ها که سوال میشه همینو میگن.

واسه من که اصلا سال خوبی نبود چون هیچکدوم از حوادثی که در سال گذشته رخ داد واسه ی من خوشایند نبودن و روحیه منو خراب کرد. اما از خدا می خوام که امسال سال عشق و ذوستی و برکت باشه. ( الهی آمین)

غریب آمده بودم غریب خواهم رفت

شبیه یک گل پرپر کشیدند

ملائک باقلم بر پرده ی شب

مرا با گونه های تر کشیدند

تو ساکتی و این راز تفسیر نخواهد شد

امید چه کمرنگ است از جنس فریب است آن

این اندک بی مایه، تکثیر نخواهد شد

بر پرده ی نقاشی، در قاب غبار آلود

جز نقش غم و حسرت، تصویر نخواهد شد

در دفتر شعر او، تا آمدنت بانو!

شعر و غزلی دیگر تحریر نخواهد شد

آسوده برو بانو! کز رفتن تو دیگر

این شاعر شوریده، دلگیر نخواهد شد

موهای سفید او، سوغاتی عشق توست

چشمان تو او را کشت، او پیر نخواهد شد

ندارم فرصتی تا لحظه ی مرگ

بود بر شاخه هایم آخرین برگ

تو پنداری که شب چشمم به خواب است

ندانی این جزیره غرق آبست

به حال گریه می خوانم خدا را

به حال دوست می جویم شما را

زبس دل سوی مردم کرده ام من

در این دنیا تو را گم کرده ام من

مرا در عاشقی بی تاب کردی

کجا هستی دلم را آب کردی

نه اکنون بلکه عمری، روزگاریست

که پیش روی ما غمگین حصاریست

بود روز تو برای ما شب تار

صدایت می رسد از پشت دیوار

کلام نازنینت مهر جوش است

صدایت در لطافت چون سروش است

بدا ، روز و شب ما هم یکی نیست

شب ما بهر تو همگام روز است

به وقت صبح تو ما را شب آید

در آن هنگامه جانم بر لب آید

کویرم من، تو گلشن باش ای یار

به تاریکی تو روشن بــاش ای یار

شب های پر از عشق و جنونش زیباست

شب ها که به یاد تو غزل می خواند

بر گونه ی او نم نم اشکی پیداست

اگر زندگی خروش جویبار است سالهاست که من در چشمه ی جوشان زندگی جوشیده ام،

اما این نکته را فراموش نمی کنم که زندگی بی وفاست زندگی به من آموخت که چگونه اشک بریزم،

اما اشکانم به من نیاموخت که چگونه زندگی کنم.

تا کدوم ستاره دنبال تو باشم؟

تا کجا بی خبر از حال تو باشم؟

مگه میشه از تو دل برید و دل کند

بگو می خوام تا ابد مال تو باشم

از کسی نیست که نشونی تو رو نگیرم

به تو روزی میرسم من که بمیرم

هنوزم جای دو دستات خالی مونده

تا قیامت توی دستای حقیرم خاک هر جاده نشسته

روی دوشم کی میاد روزی که با تو روبرو شم؟

من که از اول قصه گفته بودم غیر تو با سایه م نمی جوشم

 تو را چگونه صدا کنم؟

چگونه دستهایت را بگیرم و خالی از هر نیاز شوم؟

چگونه سر بر شانه هایت بگذارم و ترانه عشق را زمزمه کنم؟

چگونه می توانم در آغوشت بگیرم و نگاه دریاییت را از

طوفان های بدخیم حفظ کنم؟

چگونه می توانم قلبت را برای خود نگه دارم؟

و چگونه می توانم به سویت بیایم در حالیکه عاشقانه می گویم:

                                                       دوستت دارم

خیانت می تواند دروغ دوست داشتن باشد!

خیانت تنها این نیست که دستت...

را در خفا در دست دیگری بگذاری

خیانت می تواند جاری کردن

اشک بر دیدگان معصومی باشد.

دو چشمت، خوش ترین پیغام عالم

تمام آرزوهایم همین است:

نبینم در نگاهت ذره ای غم

بگذار بگویم که چه زیبا شده بود

از چشم قشنگ پر شرارش خواندم:

دلواپس یک شاعر تنها شده بود

گهگاه با هم، شعری بخوانیم

تا آخر عمر، ما یار باشیم

یک لحظه از هم، غافل نمانیم

دنیا همین است، با عشق زیباست

ای کاش این را ما هم بدانیم

مثل کبوتر، مثل پرستو

ما عاشقان این آسمانیم

پیوسته با هم، بی هیچ دوری

ما رنگ های رنگین کمانیم

یک قصه دارد دنیا و آن عشق

ما قهرمان این داستانیم

مجنون اگر من، لیلی اگر تو

لیلی و مجنون در این زمانیم

عشق نهانی پاک است و زیبا

ما راویان عشق نهانیم

بگذار بانو تا آخر عمر

عاشق تر از پیش با هم بمانیم

بر سنگ قبر من بنویسـید خسته بود اهــل زمین نبود نـمازش شــکســته بود بر سنگ قبر من بنویسید شیشه بود تـنها از این نظر که سـراپا شـکســته بود بر سنگ قبر من بنویســـــــید پاک بود چشمان او که دائما از اشک شسـته بود بر سنگ قبر من بنویســید این درخت عمری برای هر تبر و تیشه، دســــته بود بر سنگ قبر من بنویســــــید کل عمر پشت دری که باز نمی شد نشسته بود.

خب امروز چندمه ها یادم افتاد ۲۲/۱۲/۱۳۸۹ روز یکشنبه>>>>>>>>>>> که تولد منه امیدوارم با این

عمری که از خدا تا این لحظه گرفتم بنده ی خوبی واسش بوده باشم اگرچه میدونم گنه کارم اما امیدمو

نسبت به رحمت و آمرزش خدا از دست نمیدم با این وجود میخوام ۰۰۰/۰۰۰/۰۰۰/۶۰۰ سال عمر کنم!!!

چیه تعجب کردین که چه انسان جون دوستیم نه اینجوریا نیست واسه خنده گفتم (حالا بخند آها حالا

شد)... بیشتر از این وقتتونو نمی گیرم

 فعلا... .

شیطان هبوط کرد و درها دوباره بستند

دیگر فرشته ای نیست، خورشید و نور مردند

این مردمان ساده، از بند شب نرستند

فرجام عشق ها را بر لوح غم نوشتند

یعنی تمام یاران، پیوند خود گسستند

از لحظه ی وداعت، انگار مرده ام من

هر شب ستاره و ماه، در سوگ من نشستند

قلبم بلور و شیشه، خرد و خراب تیشه

برگرد تا ببینی، قلب مرا شکستند

هر چند شعله مرده، اما امید باقیست

پروانه ها از اینجا با سفر نبستند

رزوی که بیایی، اثری از من نیست

می آیی و دنبال خبر می گردی

بی پرده بگویم: خبری از من نیست...

یک نامه از تو ، حال دگر میدهد به من

هر شب در آرزوی تو پرواز میکنم

پروانه خیال تو پر میدهد به من

ما را ز راه دور به آغوش خوانده ای

خود مژده ی تو ، شوق سفر میدهد به من

ای نازنین غمزده ! هرگز به یاد ما –

گریان مشو که باد ، خبر میدهد به من

هر واژه را به عشق تو در رقص آورم

جانا غم تو روح سفر میدهد به من

در باغ جان ، نهال خیال تو کاشتم

اکنون به شکل اشک ، ثمر میدهد به من

گفتی دعا کنم به تو در حال جذبه ها

این حال را دعای سحر میدهد به من

                 رو پشـت بـــــوم خونه ها اسمتو فریاد بزنم؟

                           اجازه هست كه قلـبمو برات چراغونی كنم؟

پیش نگاه عاشقت،چشـــــمامو قربونی كنم؟

                اجازه میدی تا ابـد سر بزارم رو شونه هات؟

                        روزی هزار و صـد دفه بگم كه میمیرم برات؟

اجازه میدی كه بـگم حرف ترانه هام تویی؟

                دلیل زنده بودنـــــم ، درد بهانه هام تویی؟

                       اجـــازه هست تا تـه مـرگ منتظر تو بشینم؟

تو رویاهــای صورتیم، خودم رو با تو ببینم؟

               اجازه هست جار بزنم بگم چقد دوست دارم؟

                    بگم می خـــوام بخاطرت سر به بیابون بزارم؟

 اجازه میدی قـصه هام با عشق تو جون بگیره؟

             چشمای عاشقـــم واست روزی هزار بار بمیره

                    اجازه میدی عشقـــمو همش بهت نشون بدم؟

 پیش زمین و آسمــون واسه تو دس تكون بدم؟

            اجازه میدی كه فقــــــط تو دنیا با تو بمونم؟

                   هر چی كه عاشقانه بــــود به خاطر تو بخونم؟

 اجازه هست پناه من گــــــرمی آغوشت بشه؟

           هر اسمی جز اسم خودم ،دیـگه فراموشت بشه؟

                   اجازه هست ؟ بگو كه هست ، من همشو دارم میگم

 با تو به آسمون میرم ،با تـــــــــــــو یه آدم دیگم

          اجازه میدی كه بگم ،من مال تـــــــو،تو مال من؟

                 من از تو خواهش می كنم كه زیر وعـــده هات نزن

           اجـــــــازه تـــو دست تـــو ،اجازه من دست تـو

                  خنده من خنـــــــده تو ،شكست من شكست تـو